Τρίτη, 11 Μαρτίου 2008

Ο «Σινεματόφιλος Έλλην» ξεσκεπάζει την εβραϊκή συνομωσία (για να του ανεβάσουν την πίεση)!

1) Επιτέλους, αποκαλύφθηκε για ποιό λόγο, το εβραιοκρατούμενο Χόλυγουντ, έκανε μια ταινία για τους Σπαρτιάτες: Για να μπορεί στη συνέχεια να κάνει και μια παρωδία, για να τους κοροϊδέψει και να τους εξευτελίσει! 
2) Αρα, η ταινία «300», έλεγε αλήθεια: Οι σύγχρονοι Έλληνες κατάγονται από τον Λεωνίδα (φτυστοί είναι) και οι σύγχρονοι Πέρσες από τους Ρινόκερους (επίσης φτυστοί).
3) Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους αιθουσάρχες. 
4) Τους τρόμαξε ο Ψωμιάδης και αποφάσισαν να μας επιτεθούν καλού-κακού, γιατί ένοιωσαν τον κίνδυνο.
5) Μάλλον είναι συγγενείς της Dana International.
6) Δεν θέλουμε να έχουμε κρίση! Θέλουμε να μας τα λες κατευθείαν εσύ.
7) Γιατί όχι «Κινηματογραφόφιλος» που είναι και ελληνική λέξη; Μήπως κάποιος συγγενής σου κι εσένα ήταν εβραίος;
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Εφόσον ό,τι προσβάλει, εξευτελίζει και διασύρει τους προγόνους μας, είναι εβραϊκή προπαγάνδα, τότε ο Καρατζαφέρης είναι κι αυτός εβραίος, γιατί ευθύνεται γι' αυτό:

Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2008

Κύρρειος Νίκη

Η ουσία μιας καλής διαιτησίας είναι να τελειώνει ο αγώνας και κανείς να μην έχει ασχοληθεί με τον διαιτητή. Αλλά όχι στην μπανανία... Εκεί, η διαιτησία του Κύρου και του οποιοδήποτε Κύρου σε διεθνή αγώνα είναι ένα εθνικό γεγονός που πρέπει να απασχολεί τον σπορτκάστερ περισσότερο από το πάθος του Τότι για νίκη, από τα χορευτικά του Βούσινιτς, από τις ώμες του Σέρχιο Ράμος, από τον αγώνα που δίνει μόνος του ο δύσμοιρος ο Κασίγιας. Κάθε πλάγιο άουτ και κάθε οφσάιντ πυροδοτεί την ανάγκη του Αντώνη Κατσαρού για μια γεμάτη ενθουσιασμό επιβεβαίωση του μεγαλείου της ελληνικής φυλής με μια ατάκα του τύπου: «σωστή υπόδειξη το αράουτ», ενώ το μοιραίο διαιτητικό λάθος που πήγε να ξαναβάλει την ανύπαρκτη Ρεάλ στο παιχνίδι αποσιωπάται επιδεικτικά, αφού προφανώς έφταιγε αυτός ο δαιμόνιος Ραούλ που κουνιόταν και δεν έκανε σαφές στον επόπτη ότι βρισκόταν σε θέση οφσάιντ.

Πρωτοθεματικός Ιδεασμός: Όταν οι «δημοσιογράφοι της ψυχής», μπερδεύουν την είδηση με την επιθυμία

Τώρα κατάλαβα! Οταν λένε «ανεξάρτητη δημοσιογραφία», εννοούν τη δημοσιογραφία των άχρηστων και των τεμπέληδων που δεν τους προσλαμβάνει κανείς γιατί θα του γεμίσουν το μαγαζί ειδήσεις-μούφα, σαν την παραπάνω. Η ανύπαρκτη πώληση του «Πρώτου Θέματος», ανακοινώθηκε από τους «επαναστάτες διωκόμενους» με πλήρη σοβαρότητα το απογευματάκι της Τετάρτης 5 Μαρτίου. Προσέξτε την λιτότητα στο γράψιμο. Τον πλεονασμό της δεύτερης πρότασης (γιατί δεν έχει μπει στον κόπο να μάθει τίποτα άλλο). Και μετά τους φταίει το «σάπιο σύστημα», «τα συμφέροντα» και «οι κατασταλτικοί μηχανισμοί», που προσπαθούν να τους φιμώσουν γιατί τους «φοβούνται». Ωπα ρε Αδερφοί Κατσάμπα! Μάθε πρώτα να κάνεις τη δουλειά σου καλά εκτός από το να ανακατεύεις τον φραπέ όλη μέρα, και μετά έλα να απειλήσεις το σύστημα με τις «ιδέες» σου. Αν το είχε κάνει αυτό κάποιος μεγαλόσχημος δημοσιογράφος, θα γράφαν για μήνες ολόκληρα κατεβατα από λυγμωδίες για τις αδικίες της ζωής. 

Τρίτη, 4 Μαρτίου 2008

"Ναι μ' ακούτε; Πείτε στον κύριο που μιλάει, ότι δεν είναι έτσι τα πράγματα! Εγώ να σας πω τι έχει γίνει"


Όσοι έχουν δουλέψει σε τηλεφωνικά κέντρα ραδιοφωνικών ή τηλεοπτικών σταθμών ξέρουν πάρα πολύ καλά τον ανθρωπότυπο: ηλικιωμένος φανατικός ακροατής/τηλεθεατής, με άπλετο χρόνο στη διάθεσή του, που παίρνει για ψύλλου πήδημα - για να παραπονεθεί, να σχολιάσει, να πει τη δική του "εξυπνάδα" συμπληρώνοντας το σχόλιο του εκφωνητή, να γκρινιάξει για τις διαφημίσεις, για την αλλαγή ώρας του αγαπημένου του προγράμματος, για το ότι η αγαπημένη του σειρά μεταδίδεται σε επανάληψη. Τηρουμένων των αναλογιών, κάτι τέτοιο είναι πια ο Μίκης Θεοδωράκης - μόνο η κλίμακα αλλάζει...

Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2008

Το να ζητάμε νομοθετικό πλαίσιο για να μην παίρνουμε σοβαρά τον Καψαμπέλη, είναι σα να παραδεχόμαστε ότι είμαστε ηλίθιοι


Αν ο μέσος καθημερινός κρετίνος δεν μπορεί να διακρίνει την ξερολιά και την κόμπλα του κάθε «Καψαμπελοειδούς», κανένα νομοθετικό πλαίσιο δεν θα τον βοηθήσει. Sorry, αλλά και κρίση έχω και προσωπική ευθύνη για να αξιολογήσω αυτά που διαβάζω. Δεν τα παραχωρώ σε κανένα κράτος. Και δεν περιμένω από καμιά απαγόρευση να με προστατέψει, λες και είμαι κανένα ανήλικο. Επειδή κάποιοι ηλίθιοι με τριανταφυλλοπουλικά απωθημένα, δεν μπορούν να διαχειριστούν την ελευθερία τους και παίρνουν στα σοβαρά ό,τι μαλακία διαβάζουν στα p(apa)ress-gr, κινδυνεύουμε να οδηγηθούμε για άλλη μια φορά στο κατώτατο σημείο της αξιοπρέπειας: Να ζητάμε από τους εγνωσμένα άχρηστους υπουργίσκους (δηλαδή από αυτό τον κωμικό θίασο των αποτυχημένων που τρέμουν μήπως και δυσαρεστήσουν την κάθε αγράμματη τηλεθεάτρια Τατιάννας), να μας υποδείξουν με νόμο, τι επιτρέπεται να διαβάζουμε στα blogs. Να κατεβάσουμε για άλλη μια φορά το IQ μας και να παραχωρήσουμε την αισθητική μας στον κρατικό παρεμβατισμό. Και όλα αυτά για να προστατευθούμε από τον ανώνυμο μαλάκα. Αυτό ακριβώς είναι ο φασισμός της ηλιθιότητας. Είναι σα να κάνουμε νόμο που να μας απαγορεύει να βγαίνουμε στα μπαλκόνια, επειδή κάποιος ηλίθιος μπορεί να πέσει. Ε, λοιπόν όχι! Δεν παραχωρώ ούτε σπιθαμή της κρίσης μου και της ευθύνης μου σε ανθρωποειδή που το μόνο που έμαθαν είναι να κατηγορούν το κράτος που δεν τους προστατεύει!  Και μάλιστα μέσα σε μια ατμόσφαιρα τηλεοπτικής υστερίας, αγραμματοσύνης. Δηλαδή, μέσα στο βασίλειο του Μανώλη Καψή!