
Αν ο μέσος καθημερινός κρετίνος δεν μπορεί να διακρίνει την ξερολιά και την κόμπλα του κάθε «Καψαμπελοειδούς», κανένα νομοθετικό πλαίσιο δεν θα τον βοηθήσει. Sorry, αλλά και κρίση έχω και προσωπική ευθύνη για να αξιολογήσω αυτά που διαβάζω. Δεν τα παραχωρώ σε κανένα κράτος. Και δεν περιμένω από καμιά απαγόρευση να με προστατέψει, λες και είμαι κανένα ανήλικο. Επειδή κάποιοι ηλίθιοι με τριανταφυλλοπουλικά απωθημένα, δεν μπορούν να διαχειριστούν την ελευθερία τους και παίρνουν στα σοβαρά ό,τι μαλακία διαβάζουν στα p(apa)ress-gr, κινδυνεύουμε να οδηγηθούμε για άλλη μια φορά στο κατώτατο σημείο της αξιοπρέπειας: Να ζητάμε από τους εγνωσμένα άχρηστους υπουργίσκους (δηλαδή από αυτό τον κωμικό θίασο των αποτυχημένων που τρέμουν μήπως και δυσαρεστήσουν την κάθε αγράμματη τηλεθεάτρια Τατιάννας), να μας υποδείξουν με νόμο, τι επιτρέπεται να διαβάζουμε στα blogs. Να κατεβάσουμε για άλλη μια φορά το IQ μας και να παραχωρήσουμε την αισθητική μας στον κρατικό παρεμβατισμό. Και όλα αυτά για να προστατευθούμε από τον ανώνυμο μαλάκα. Αυτό ακριβώς είναι ο φασισμός της ηλιθιότητας. Είναι σα να κάνουμε νόμο που να μας απαγορεύει να βγαίνουμε στα μπαλκόνια, επειδή κάποιος ηλίθιος μπορεί να πέσει. Ε, λοιπόν όχι! Δεν παραχωρώ ούτε σπιθαμή της κρίσης μου και της ευθύνης μου σε ανθρωποειδή που το μόνο που έμαθαν είναι να κατηγορούν το κράτος που δεν τους προστατεύει! Και μάλιστα μέσα σε μια ατμόσφαιρα τηλεοπτικής υστερίας, αγραμματοσύνης. Δηλαδή, μέσα στο βασίλειο του Μανώλη Καψή!
